Τεχνική έκθεση διαρροής ή υγρασίας: τι πρέπει να περιλαμβάνει και πότε τη χρειάζεσαι πραγματικά

Στα άρθρα για τη θερμική κάμερα αναφέραμε ότι τα πορίσματα δίνονται προφορικά στο τέλος της επίσκεψης, και ότι η γραπτή τεχνική έκθεση είναι κάτι διαφορετικό, με δικό της κόστος. Εδώ εξηγούμε τι πρέπει να περιλαμβάνει μια έκθεση που πραγματικά στέκει, πόσο κοστίζει — και, το πιο σημαντικό, πότε πραγματικά τη χρειάζεσαι.

Προσοχή τι πληρώνεις

Πολλοί χρεώνουν 50 ή 100 € για μια «τεχνική έκθεση». Το ότι πληρώσατε για report δεν σημαίνει όμως ότι πήρατε τεκμηρίωση.

Έχουμε δει αρκετά. Ένα μεγάλο μέρος τους είναι πρακτικά άχρηστο:

  • Φωτογραφίες κατευθείαν από την κάμερα, χωρίς επεξήγηση — ο πελάτης κοιτάει χρωματιστές κηλίδες και δεν ξέρει τι βλέπει
  • Κακή ανάλυση, που δεν επιτρέπει ούτε σε ειδικό να βγάλει συμπέρασμα
  • Καμία καταγραφή των συνθηκών υπό τις οποίες έγινε ο έλεγχος
  • Κανένα σκεπτικό: τι εξετάστηκε, τι αποκλείστηκε, γιατί καταλήξαμε εκεί
  • Και συχνά, στο τέλος, η φράση «δεν προορίζεται για δικαστική χρήση»

Το τελευταίο αναιρεί τον βασικό λόγο για τον οποίο κάποιος ζητάει έκθεση: για να τη χρησιμοποιήσει με δικηγόρο, με τη διαχείριση της πολυκατοικίας ή σε διαφορά με γείτονα. Αν δεν στέκει εκεί, τι ακριβώς αγοράσατε;

Πόσο κοστίζει

Η γραπτή τεχνική έκθεση έχει ελάχιστη αμοιβή 300 €, επιπλέον της αμοιβής διερεύνησης, και παρέχεται εφόσον τη ζητήσεις. Στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό αρκεί για να προχωρήσει ένας δικηγόρος.

Δεν τη δίνουμε αυτόματα σε κάθε δουλειά. Τα πορίσματα δίνονται προφορικά στο τέλος της επίσκεψης, με καθαρές οδηγίες για τα επόμενα βήματα — και για τις περισσότερες περιπτώσεις αυτό αρκεί.

Εξαίρεση σε όλα αυτά είναι οι ασφαλιστικές και οι πραγματογνώμονες. Επικοινωνούμε απευθείας μαζί τους και τους δίνουμε ό,τι χρειαστούν, χωρίς επιπλέον αμοιβή. Οι ασφαλιστικές δεν είναι δικαστήρια· αυτό που τις ενδιαφέρει είναι το «διά ταύτα». Και φυσικά προτιμούν να το ακούσουν από έναν μηχανικό παρά από έναν υδραυλικό — εσείς ποιον θα διαλέγατε;

Η έκθεση έχει νόημα κυρίως όταν υπάρχει νομική διάσταση: δικηγόρος, διαφορά με γείτονα ή συνιδιοκτησία, δικαστήριο. Αν δεν υπάρχει, θα σου πούμε ότι δεν χρειάζεται να την πληρώσεις, συμβαίνει συχνά αυτό. Αυτό που λέμε χαρακτηριστικά είναι ότι προτιμώ να έχω ειρήνη απ’ το να έχω δίκιο όσο παράλογο και αν ακούγεται αυτό, καλύτερα να επισκευάσεις τη ζημιά του γείτονα παρά να αποδείξεις ότι έχεις δίκιο στο ελληνικό δικαστήριο το οποίο θα γίνει μετά από πέντε χρόνια, θα σου φάει ένα σκασμό λεφτά δικηγόροι και μηχανικοί, και εμείς μέσα σε αυτούς, και το σπίτι σου θα συνεχίζει να καταστρέφεται μέχρι να πει το δικαστήριο ότι έχεις δίκιο. Σε κάθε περίπτωση εσύ αποφασίζεις.

Πριν τη ζητήσεις: τι θέλεις να κάνεις με αυτήν;

Όταν μας λες «θέλω έκθεση», σε ρωτάμε γιατί. Όπως όταν λες «έχω υγρασία»: ο ανταγωνισμός απαντά «120 € για να έρθω» (αυτή είναι η τιμή του ανταγωνισμού, όχι η δική μας) — εμείς ρωτάμε «τι βλέπεις;».

Δεν είναι απροθυμία. Είναι ότι, όταν ένας μηχανικός γράφει μία γραμμή, μπορεί να χρειαστεί ένα τέταρτο: ψάχνει τεκμηρίωση, ώστε αυτό που γράφει να είναι τεχνικά σωστό και να στέκει. Είναι επιπλέον εργασία. Αν δεν την αξιοποιήσεις, την πληρώνεις τσάμπα.

Η λογική μας είναι απλή: κάθε εργασία που μας βάζεις να κάνουμε πρέπει να σου αφήνει υπεραξία. Πρέπει να βγάλεις τα χρήματά μας — αν όχι στο πολλαπλάσιο, τουλάχιστον να μη μας έχεις σαν έξοδο. Οπότε μια έκθεση που δεν χρειάζεσαι, την αντιπροτείνουμε.

Αυτό που μας ενδιαφέρει πραγματικά είναι κάτι άλλο: αν αυτός που έχει το αίτιο το παραδέχεται, και σκοπεύει να κάνει κάτι γι’ αυτό.

Ένα παράδειγμα. Έχεις πρόβλημα στο ταβάνι σου. Το πιο πιθανό είναι να φταίει ο από πάνω, και ο από πάνω είναι συνεργάσιμος. Δεν χρειάζεσαι έκθεση.

Αν καταλήξουμε ότι φταίει το ημιταυ — το εξάρτημα που ενώνει τη χοντρή σωλήνα του μπάνιου σου με τα κοινόχρηστα της πολυκατοικίας, και που κατά κανόνα είναι κοινόχρηστο — τότε ενημερώνεστε και εσύ και ο από πάνω: «παιδιά, τελικά δεν έφταιγε ούτε ο από κάτω ούτε ο από πάνω· πρόβλημα έχει ο σύνδεσμος». Φωνάζετε κάποιον να το φτιάξει, και τελείωσε. Χαρτί δεν χρειάστηκε κανείς.

Και από εκεί και μετά; Υπάρχει μία σειρά που δουλεύει χωρίς άγχος: μετά τη διάγνωση — η σωστή σειρά μέχρι την επισκευή →

Μια τελευταία σημείωση

Δύο πράγματα που πρέπει να ξέρεις για κάθε έκθεση: αφορά τη συγκεκριμένη ημέρα της επίσκεψης. Ό,τι μπορεί να συνέβη μετά, δεν μπορούσαμε να το γνωρίζουμε εκ των προτέρων. Και για τη σύνταξή της χρειαζόμαστε περίπου τρείς εβδομάδες.

Σχετικά: η θερμική εικόνα δεν λέει ψέματα — η ερμηνεία της όμως · μετά τη διάγνωση: η σωστή σειρά μέχρι την επισκευή

Αν η υποψία σου είναι διαρροή νερού, δες πώς κάνουμε τον εντοπισμό διαρροής νερού. Αν πρόκειται μάλλον για υγρασία, δες την πλήρη διάγνωση υγρασίας. Και αν το θέμα είναι αποχέτευση, δες γιατί μία κάμερα αποχέτευσης συνήθως δεν αρκεί.

Τηλεφώνησε στο 210 513 8501.